Reistips en informatie over Tadzjikistan

Bij een reis naar Tadzjikistan vraagt je gesprekspartner waarschijnlijk 'Tadzjikistan? Waar ligt dat dan?' Dit overkwam mij ook tijdens mijn reis over de Pamir-Highway van Dusjanbe, de hoofdstad van Tadzjikistan, over het "Dak van de Wereld" naar Oesj in Kirgizië.

Het plannen van de reis was moeilijk. Ik vond te weinig informatie op internet of in reisgidsen. Verschillende spellingen van de plaatsen (soms zijn er tot vijf verschillende spellingsvarianten) maken het onderzoek moeilijk.

Een reisplanning was moeilijk. Te weinig vond ik op internet of in reisgidsen. Verschillende spellingen van de plaatsen (soms zijn er tot vijf verschillende spellingsvarianten) bemoeilijken het onderzoek.

Reden genoeg om mijn rugzak te pakken en op pad te gaan naar dit voor ons allemaal onbekende land en hierover te rapporteren.

Nuttige informatie over budget, kosten, transport, accommodatie, enzovoort, die je een zorgeloze individuele reis door Mexico mogelijk maken.

Hier deel ik mijn reistips en ervaringen om je te helpen je reis naar Tadzjikistan te plannen. Mijn aanbevelingen voor de reisvoorbereiding voor de Pamir-Highway heb ik hier samengevat.

Tadzjikistan heeft de hoogste bergen, de langste gletsjer (Fedtschenko-gletsjer) en de grootste watervoorraden in Centraal-Azië. Alle Tadzjieken vertellen je met trots dat hun land het land van de bergen is: 93% van het land bestaat uit bergen. Bovendien ligt meer dan de helft van het landoppervlak op een hoogte van meer dan 3.000 meter boven zeeniveau.

Het land is vooral populair bij fietsers en individuele toeristen die met eigen voertuigen door Tadzjikistan, de -stanlanden en verder naar China reizen.

Het land bezit een rijkdom en diversiteit aan verschillende culturele en religieuze invloeden. Je komt in Tadzjikistan in contact met de meest uiteenlopende talen (vooral in Pamir worden er meer dan 10 Pamirtalen gesproken), levenswijzen, gebruiken en gerechten.

Bezienswaardigheden? Voor het grootste deel nergens te bekennen, alleen de natuur is adembenemend!

Daarnaast zijn er de bewoners van Tadzjikistan. Ze zijn uiterst gastvrij - vooral tegenover Duitsers zijn ze zeer open, nieuwsgierig en behulpzaam.

Reizen in Tadzjikistan is moeilijk en je moet tijd meenemen. Zelfs als er (bij ons meteen op de eerste dag) een probleem ontstaat, moet je niet wanhopen. Een Tadzjiek vindt altijd een oplossing.

Neem tijd mee - zoals te zien in de video, toen op de Pamir-Highway Chinese vrachtwagens die veel te zwaar waren voor het stoffige pad, niet verder konden (er stonden nog ongeveer 6 andere vrachtwagens achter de wachtende vrachtwagen). Deze arbeiders zijn eigenlijk bedoeld om de niet-bestaande weg te asfalteren.

Ze maken eerst de "Highway" kapot en rijden 20 cm diepe kuilen in (op de meeste plekken is de weg nog eenbaans, je kunt je voorstellen hoeveel plezier het is om in te halen... puur avontuur!)

Dankzij 4x4 konden we uiteindelijk aan de andere kant komen en offroad verder rijden. (Als ik groot ben, wens ik een Toyota Land Cruiser!)

https://www.youtube-nocookie.com/embed/KcXXQ7Xb1Fw?rel=0

Tadzjikistan is een voormalige Sovjetrepubliek en ligt in Centraal-Azië. Het grenst aan China, Afghanistan, Kirgizië en Oezbekistan.

Tijdens de rit van Dusjanbe over de Pamir-Highway door de Wakhan-corridor naar de Kirgizische grens en verder naar Oesj, kijk je je ogen uit over enorme bergketens zoals de Hindoe-Koesj, het Pamir-gebergte en het Alai-bergland.

Schrale hoogvlaktes die eruitzien als onwerkelijke maanlandschappen van stenen, bruisende rivieren zoals de Pandsj (of Panj), ruisende kristalblauwe bergbeekjes, hete bronnen en verrassend levendige groene steden zullen ook jou zeker niet onbewogen laten. In ieder geval kon ik niet stoppen met het bewonderen van het prachtige landschap. Dat alles is Tadzjikistan!

Dusjanbe - Kulob - Kalai Khumb - Khorog - Ishkashim - Yamg - Langar - Alichur - Murghab - Karakul - Sary Tash (Kirgizië) - Sary Mogul (Kirgizië) - Pik Lenin Basecamp (Kirgizië) - Gulcha (Kirgizië) - Oesj (Kirgizië)

De naam Pamir-Highway is eigenlijk misleidend: het is geen snelweg zoals we die uit Amerika kennen, maar verkeert in een slechte staat. Hij bestaat uit gravel- en modderpaden, soms ook uit geasfalteerde wegen. Laatstgenoemde is echter vol gaten en deels door diepe gaten doorboord. Alleen het stuk van Dusjanbe tot Kulob was de rit redelijk aangenaam. De rest is hobbelig, een snelle voortgang is niet mogelijk. Voor 200 km kun je al snel 4 - 6 uur nodig hebben.

In de winter (ongeveer oktober tot maart) zijn drie van de vier belangrijkste verbindingswegen van Dusjanbe naar het zuidwesten van het land gesloten door zware sneeuwval (wegen via Khalaikum naar Khorog, naar de Kirgizische stad Oesj via het Garmdal en naar Chudschand over de Anzob-pas). De Pamir-Highway tussen Khorog en Oesj is daarentegen het hele jaar door begaanbaar.

De bewegwijzering is erg minimaal, eigenlijk niet aanwezig. Afstanden worden uiterst zelden vermeld en plaatsen zijn alleen in Cyrillische letters geschreven. In Langar bijvoorbeeld staat er geen bord dat aangeeft waar je precies naar links moet om de pas over te gaan.<

Ook bezienswaardigheden zijn zelden aangegeven. Hier wordt momenteel veel gedaan, vooral rond Khorog vind je steeds meer borden, ook in het Engels. Zoek altijd de toeristeninformatie op voor actuele en gedetailleerde informatie over bijzonderheden, wegomstandigheden of evenementen.

Tip: Leer voor de reis de Cyrillische letters - het is niet zo moeilijk. Ik was alles weer vergeten voor de reis en heb daarom de pagina uit mijn gids als spiekbriefje gefotografeerd.

Zoals in het begin vermeld, het belangrijkste van allemaal: neem tijd mee. Plan minstens 1-2 buffer dagen in. Wegen kunnen ook in de zomer door sneeuwsmelting en zware regenval gesloten zijn. Steenslag en modderstromen komen vaak voor.

Tijdens mijn bezoek waren de wegen meerdere keren afgesloten: de winter van 2014/15 bracht extreem veel sneeuw, de zomer van 2015 extreem hoge temperaturen. Vandaar dat kort voor mijn reis een modderstroom op de Pamir-Highway tussen Khorog en Murghab plaatsvond.

Dit bedolf helaas een dorp - gelukkig raakte er niemand gewond. De weg bleef echter afgesloten. De enige weg door de bergen was vanaf dat moment de langere (maar mooiere) weg via de Wakhan-corridor, die bij ons toch al ingepland was.

Op de dag van onze aankomst in Dusjanbe was het niet duidelijk of we 's avonds verder konden reizen: de (enige) weg tussen Khalaikum en Khorog was ook afgesloten door steenslag. Dankzij enkele telefoontjes kregen we te horen dat de weg een paar uur later weer open was en onze vertrek niets in de weg stond.

Kort na onze aankomst in Khorog werd de weg tussen Khalaikum en Khorog opnieuw afgesloten vanwege steenslag. We hadden enorm veel geluk.

Daarnaast moet je er rekening mee houden dat je minstens één rustdag in de bergen moet inplannen om je te acclimatiseren en niet te veel hoogteverschillen in één keer te overbruggen. Heftige hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid kunnen gevolgen zijn van te veel hoogteverschillen in korte tijd.

... bestaat er niet. Althans niet zonder dat je een chauffeur huurt. Een betrouwbare aanbieder was voor ons Mountain Adventure Travel Tadzjikistan (met MATT waren we in Tadzjikistan onderweg, de chauffeur was geweldig. Toen we op de eerste dag niet tot Khalaikum konden komen, was de baas spontaan en flexibel en heeft hij een alternatief inclusief overnachting in een homestay in Kulob georganiseerd).

In Tadzjikistan betaal je afhankelijk van de categorie van de auto (ik raad een 4x4 aan), per kilometer en moet je ook voor de chauffeur voeding en accommodatie betalen. Daarom organiseren veel reizigers zich in groepen en hangen informatiebladen op bij de toeristeninformatie ter plaatse.

Voor een verblijf tot 30 dagen heb je een visum nodig, dat je vooraf kunt aanvragen bij de Tadzjikse ambassade in Berlijn of bij binnenkomst op de luchthaven in Dusjanbe. Als je, zoals wij, door Berg-Badachschan wilt reizen, heb je het GBAO-permit nodig voor de doorgang. Dit moet je voor de reis samen met het visum bij de ambassade aanvragen.

Wat je daarover moet weten, heb ik hier opgeschreven:Zo krijg je een visum voor Tadzjikistan en GBAO-permit (Badachschan)

De Tadzjikse munteenheid is de Somoni (100 Somoni komt overeen met 100 Diram, waarbij ik nooit Diram heb gekregen). Vaak worden de prijzen in dollars angegeben, maar betaald wordt in Somoni.

Geld opnemen is alleen mogelijk in grotere steden zoals Dusjanbe en Khorog. Bij een stroomuitval kun je ook daar bij automaten geen geld opnemen. Maximaal kunnen 800 Somoni of 200 dollar worden opgenomen.

De meest voorkomende ziekten bij reizigers in Tadzjikistan zijn diarree en bergziekte. Vooral op de Pamir-Highway, als het meer dan 4.000 m omhoog gaat. In het zuiden zijn in het verleden ook malaria-gevallen voorgekomen. Ik had mijn profylaxe van de Zuid-Afrika-trip bij me, maar heb deze niet nodig gehad.

Ook al denkt men dat muggen boven de 2.000 m niet meer voorkomen, hier is men zich vergist: In de omgeving van de Afghaanse grens en bij het Karakolmeer zul je kennis maken met deze diertjes.

Anti-Brumm of Autan Tropical evenals medicijnen tegen misselijkheid (de wegen zijn zeer hobbelig, de serpentines over de passen zijn minder extreem dan we hadden verwacht), diarree, elektrolyten en ASS-tabletten ter bloedverdunning bij hoofdpijn en duizeligheid in de hoogte raad ik je aan om naast de gebruikelijke reisapotheek mee te nemen.

Ik heb me heel goed aangepast aan de hoogte, andere medereizigers waren blij dat ze mijn ASS-tabletten tegen hoofdpijn en lichte duizeligheid op 4.000 meter hoogte konden innemen.

Het water uit de kraan is niet geschikt als drinkwater. In de weinige reisgidsen die over Tadzjikistan bestaan, wordt bovendien afgeraden om dit water te gebruiken voor het tandenpoetsen. Ik heb altijd mijn tanden ermee gepoetst en ben niet ziek geworden. Het heldere water uit bergbronnen en hete bronnen is bovendien uitstekend drinkbaar. Absoluut proberen!

Als je via de Wakhan-corridor van Khorog naar Oesj rijdt, moet je absoluut enkele dingen inkopen die je onderweg nodig hebt. Het beste in Dusjanbe (of Oesj afhankelijk van het startpunt) - hoe eerder, hoe beter en goedkoper. Want zodra wegen zijn bedolven en afgesloten, ontstaan er bevoorradingsproblemen.

We hebben ons ingedekt met toiletpapier, koekjes en chocolade, koffiepoeder en fruit (de meloen was dankzij de hobbelige wegen puree). Een kleine snack tussendoor is nooit verkeerd. Let ook op dat je veel vloeistoffen in de vorm van water of thee drinkt. Vooral als je de hogere gebieden ingaat, moet je veel drinken.

Turkish Airlines vliegt via Istanbul naar Dusjanbe. Met Somoni Airlines kun je eenmaal per week rechtstreeks vanuit Frankfurt aankomen.

Hier vind je tips voor het vinden van goedkope vluchten

Tijdens mijn reis had ik een SIM-kaart van TCell - het netwerk met volgens de lokale inwoners de - beste dekking. Van Dusjanbe tot Khalaikum hadden we geen problemen, alleen af en toe viel het signaal weg. Tot Khorog hadden we af en toe gaten in het netwerk, in Khorog werkte alles.

Vanaf vrijdagnacht waren er grote problemen en op zaterdag was er helemaal geen internet meer. Tot Murghab had ik sporadisch kort internet, maar dat was nooit voldoende om WhatsApp-berichten te verzenden en ontvangen.

Eigenlijk was ik vanaf vrijdag offline, op de telefoon was er vanaf de pas geen signaal meer. Slechts kort, vanaf Murghab was het signaal volledig weg. Onze chauffeur met een SIM-kaart van Babylon had hier altijd telefonieontvangst. Dit werd allemaal verklaard door het slechte weer. Anderen zeiden dat ze met TCell continu ontvangst hadden tot Kirgizië.

In Tadzjikistan wordt Tadzjiks gesproken, daarnaast worden in Pamir meer dan tien verschillende Pamirtalen en Russisch gesproken en in Khorog goed Engels. In het oosten van Pamir rond Murghab wordt vaak Kirgizisch gesproken.

Gesprekken met de lokale bevolking blijken moeilijk maar vrolijk te zijn, als je zoals ik geen Russisch of Tadzjiks spreekt en je gesprekspartner geen Duits of Engels spreekt.

De gidsen spreken soms zeer goed Engels. Als je een paar woorden Russisch spreekt, kom je beslist beter vooruit. Aangezien alle Tadzjieken zeer gastvrij, nieuwsgierig en openhartig naar ons toe waren, functioneerde de communicatie met gebaren en tekens ook heel goed.

In steden zoals Dusjanbe, Khorog en Murghab zijn er hotels. Op het platteland zijn er voornamelijk particuliere accommodaties, zogenaamde homestays. Deze accommodaties zijn zeer eenvoudig en beschikken vaak over een buiten-toilet, een kleine wastafel in de buitenlucht en een douche die op aanvraag moet worden verwarmd of uit een emmer met een schep bestaat.

Over het algemeen zijn de accommodaties rond Khorog zeer goed en beschikken ze gedeeltelijk over echte toiletten en douches. Ook al is de waterstraal naar onze maatstaven erg zwak.

Traditioneel slaap je op matten en krijg je dunne dekens of in hogere gebieden zware, dikke dekens die 's nachts goed warm houden. Voor een overnachting in een yurta boven 2.000 meter dien je warme kleding in te pakken en afhankelijk van je gevoel voor kou een slaapzak mee te nemen.

Als je met de fiets of auto met tent onderweg bent, maak je geen zorgen. Kamperen is overal toegestaan.

Soldaten en militaire instellingen fotograferen is, zoals in veel landen, strikt verboden. In Khorog werd ons ook verboden om de botanische tuin van voren te fotograferen - de Datsja van de Tadzjikische president grenst direct aan het terrein.

Sommige mensen laten zich graag fotograferen, vooral kinderen. Laat ze de gemaakte foto zien, ze zullen er blij mee zijn. Ik raad aan altijd vooraf te vragen. Veel mensen draaien zich om als ze de foto al zien of geven je met een gebaar duidelijk te verstaan dat ze niet willen worden gefotografeerd.

De benzineprijzen liggen op 6,50 Somoni in Murghab en in Dusjanbe op 5 Somoni (ongeveer 70 cent). Volgens onze gids zijn de prijzen momenteel erg hoog voor Tadzjieken.

Hoe verder je van Dusjanbe verwijderd bent, hoe duurder de benzine wordt. Ook de prijs van levensmiddelen varieert per regio. In Dusjanbe is het goedkoop, afhankelijk van de situatie op de wegen en de mogelijkheden voor bevoorrading worden levensmiddelen duurder. (Bijv.: In Khorog kost een watermeloen en 1 kg appels 20 Somoni, in Dusjanbe 3 honing van de markt voor 20 Somoni en accommodaties zijn 100 - 125 Somoni).

De beste reistijd voor de bergregio's is de nazomer (juni tot midden september). De Pamir reis je het beste van juli tot begin september. Voor de steden, het noorden en het zuiden van Tadzjikistan is de lente (vanaf eind maart) aan te raden, in de zomer is het hier erg heet.

Ik heb me nooit onveilig of bedreigd gevoeld. Alle Tadzjieken waren zeer nieuwsgierig en spraken ons op straat aan en wilden weten waar we vandaan kwamen. Vaak vond de communicatie plaats via gebarentaal. Ik spreek helaas geen Russisch, wat zeer nuttig geweest zou zijn.

Naar Afghanistan zijn er elke zaterdag zogenaamde grensmarkten in het niemandsland in Khorog en Ishkashim.

Het is zeker raadzaam om je voor een reis te informeren op de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Ik had echter de indruk dat de website al een tijdlang niet meer was bijgewerkt. Tadzjieken vrezen een aanval van de IS uit dit deel van Afghanistan.

Rohi safed - Goede reis

Wil je altijd de beste reis- en insider tips ontvangen? Volg me dan op Facebook, Instagram, Pinterest, Threads of abonneer je op mijn Nieuwsbrief, om regelmatig updates en exclusieve tips te ontvangen.

♥ Maak je gebruik van mijn tips? Zeg dank met een kopje koffie ☕️

Mijn artikelen zijn het resultaat van intensief onderzoek, persoonlijke ervaringen en eerlijke aanbevelingen - geheel zonder AI. Ik schrijf ze zodat jij je reizen stressvrij en met echte, zelfgeteste tips kunt plannen.

Als je mijn werk waardeert en gewoon dank wilt zeggen, ben ik blij met een klein bedrag in mijn virtuele reisbudget. Elke bijdrage helpt me om onafhankelijk en met passie hoogwaardige content voor jou te maken. Dank je!

Vertrouwen is belangrijk: In sommige van mijn artikelen vind je aanbevelingslinks (affiliate-links). Als je via een van deze links iets boekt of koopt, kost het je niets extra - maar ik ontvang een kleine commissie. Zo kun je me zonder extra moeite ondersteunen en help je me deze blog in leven te houden. Dank je dat je deel uitmaakt van mijn community en mijn passie voor authentiek reizen deelt!